Schrijvend naar de natuur kijken – 29/11/2016

nic01Op deze pagina publiceer ik – met toestemming van de auteurs – de schrijfsels van de deelnemers aan Wandelen in stilte bij Donkere Maan die ik op 29 november 2016 begeleidde in Ryckevelde.

Deze stiltewandeling was – op zijn zachtst uitgedrukt – héél bijzonder.  Hoe ik die heb ervaren kan je lezen (in e.d.i.t.-vorm, in rondgedichten en elfjes) op de blog verwondering.

**********

Nicole (elfjesnic.tumblr.com) bezorgde enkele elfjes en foto’s.

stiltewandeling
anders kijken
horen, ruiken en
voelen, totaal aanwezig in
stilte

natuurlijk…
alles anders ervaren,
bijzonder en toch
heel gewoon
stil

**********

Nele bezorgde dit verslag.

Dag lieve wandelaars, voor mij was het bijzonder, echt waar.

Deel 1
Ik zag de  weidsheid, de ruimte van moeder aarde
Ik hoorde de roep van vogels achtergrondlawaai
Ik rook rottende bladeren, bos
Ik proefde stilte, puurheid zeker door de intense koude
Ik voelde dat alles met elkaar verbonden is.
Deel 2
V veerkracht bij het stappen op het tapijt van bladeren
E eenzaam in die grote wondere natuur
R rust die me overvalt, zalig
B bewustwording van mijn gesloten hart
O ontmoeting met mezelf, confronterend
N  nederig naast de grote sparren die me een beschermend gevoel gaven
D droevig om mijn diepste binnenste niet te kennen
E energie die terug kon stromen
N nieuwe inzichten die me weer hoop geven
Deel 3
Ik voel me zo gesloten, verkild, verwijderd van mezelf.
De zon brengt me bij mijn kern en probeert me te dooien.
Ze raakt  me diep aan, nodigt me uit om door te gaan.
Ze verwarmt me straal per straal,
tot haar grote licht me omarmt en troost .
Deel 4
Stiltewandeling
samen alleen
verbonden hemel aarde
zien horen ruiken proeven
voelen
 
Dat was het relaas van die mooie activiteit.
Allen van harte bedankt.
Ik voel me gedragen in deze wereld.
Nele Dewicke, 29/11/2016
 
**********
 

Nicole (elfjesnic.tumblr.com) bezorgde dit verslag én bijhorende foto

Hallo iedereen, fijn initiatief om ons de kans te geven om te delen! Niets is toeval.
 
1. Wat heb ik gezien, gehoord, geroken, geproefd en gevoeld?
Ik zag heel veel rijm smelten door de zonnestralen
Ik hoorde trage voetstappen mediteren
Ik rook één enkele keer ‘mijn’ berk tijdens een omarming
Ik heb figuurlijk geproefd van die heerlijke stilte
Ik voelde rust en blijheid in het nu-moment
2. De “zonnestralen” doorheen de bomen hebben mij heel de wandeling gefascineerd!
Ik koos dan ook het woord ‘zonnestralen’ voor mijn woordgedicht.
Zwevend over het herfsttapijt
Ongezien zacht kleurenpalet
Nergens zo veilig als in het bos
Nergens zo rustig
Eerlijk?… heerlijk genieten van de
Stilte die door alle natuurelementen voor mij gebundeld werd
Terwijl ik die mag oppeuzelen
Rusteloze gedachten verdwijnen
Als rijm voor de zon
Levendige godservaring neem ik mee
En koester haar in mijn hart
Namasté
3. Waar ik lang bleef bij stilstaan… toeval dat ik deze maand werk met de boomolie ‘berk’ van Patrice Bouchardon? (zie foto)
den
Ik ben al veel langer dan gisteren gefascineerd door ‘die duin in het bos’.
Mijn kleine kindje kwam naar boven.
‘Ik wil daar toch eens op lopen’.
Ik draai 360° rond.
Ik zie overal berken.
Hun witte stammen vallen op door de zonnestralen.
Eén enkele berk nodigt me uit.
Dié berk groeit net aan de voet van dié duin in het Ryckeveldebos.
Heel alleen en eenzaam.
Eenzaam… voor mij alleen.
Ik heb erg genoten van jullie gezelschap en de spontane samenhorigheid in het onverwachte.
In verbondenheid
Nicole, 29/11/2016
 
**********
Christine liet mij weten dat de stiltewandeling van dinsdag, bij haar vandaag volgende gedichten deed opborrelen.

NEE
het was
niet mijn hart
maar mijn wezen zelf
die zich terugtrok
ik weet nu
zeg nu
JA

WAAROM
het moest
kon niet anders
als ik veranderen wou.
mocht nu leren
grenzen stellen
Zelf-zorg
DAAROM

Daarom
Geen dader
Geen slachtoffer meer
Alleen nog aanvaarden vergeven
En zelfs dat
Hoeft niet
Meer

Nu
Het is
Wat het is.
Mijn hart mag voelen
Beetje bij  beetje
Dat wat
Is

Christine Goethals, 1/12/2016

**********

Andrea verwoordde haar belevenissen tijdens de stiltewandeling onder meer in een elfje en een rondgedicht.

Zon
Blauwe lucht
Wandelen in stilte
Verbonden onze harten
Met de den berk
De natuur
Wat heb ik gezien, gehoord, geroken, geproefd en gevoeld ?
Ik zag een tapijt vol bladeren
Ik hoorde voetstappen rond mij
Ik heb genoten van de stilte
Ik rook de koude vrieslucht
Ik voelde rust en blijheid er opnieuw bij te zijn.
De
blauwe lucht
en de zonnestralen,
de stilte en
het witte zand
brachten me
rust.
Andrea Borret, 1/12/2016

**********

Edith – franstalig – schreef het volgende:

Zintuigen
– Gezien : enkele ligende bladeren met een ijsrandje, zo wonderbaar, maar dat mag niet : “zonder oordeel kijken” is zo moeilijk… Ik heb verschillende bladeren met een delicaat, wit-zilveren ijsboordje bekeken en zien liggen.
– Gehoord : lagen gevallen bladeren door onze schoenen “geborsteld”.
– Geroken : net voor de opdracht en net erna maar niet toen het gevraagd werd, rook ik even dennengeur in de zonneschijn.
– Geproefd : niets gezien waar ik zin in had om te happen.
– Gevoeld : bij de Berk: opengaan bij de herinnering aan de ervaren liefde van mijn grootmoeder destijds, vreugde, ontroering en aanhechting; bij de Den: naar de hoogte meegetrokken om ruimte te geven, uitnodigend om ruimer te beleven. De spiegelhouding van die zonachtige zwam die de “heen en weer” beweging onderlijnde.

Woordgedicht
U : uitnodiging : zonder oordelen.
I :   innerlijk leven inwandelen.
T :  tijd om tot openheid en overgave te komen.
N : naar de ruimte tussen de bomen tot het einde toe aandacht te geven.
O : overvloed en terug komen.
D : dicht bij elkaar samenkomen.
I  : ijskoud weer in weerstand houden.
G : goed voor mijn gevoel van verbondenheid.
I  : inzicht  voeden met de spiegel in de hand.
N : naar mate van
G : groei- en dankbaar- wording.

Edith, 2/12/2016

Lieve metgezellen, ik voel heel veel dankbaarheid voor jullie deelname én delen!

Viviane Van Pottelberghe – 2 december 2016

Advertenties

5 gedachtes over “Schrijvend naar de natuur kijken – 29/11/2016

  1. Pingback: vertrouwen wint van angst | vivapo's Blog

  2. Pingback: #366 elfjes in 2016 – 49 | vivapo's Blog

  3. Dank je Viviane, voor dit initiatief om te delen…

    Zo zie je maar dat elkeen zijn eigen beleving heeft op dàt moment zelf.

    Ik ervaar dit wandelen, samen met respect en in stilte met de anderen, als een vorm van healing. Het opentrekken van je ziel naar binnen.

    Er mogen er nog volgen… van die stiltewandelingen.

    Like

  4. Pingback: archief – vivapo's natuurbeleving

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s